info

terminologie

Iriseren en lusters

Oorspronkelijk een verweringseffekt, is echter te verkrijgen door een zwakke chemische aantasting van de glasoppervlakte, door het warme objekt aan de ‘pontie’ bloot te stellen aan dampen van bijvoorbeeld tinchloride, zinkchloride, ook wel titaanchloride met barium- en strontium- zouten, in een speciale ‘iriseertrommel’, of deze in gedistilleerd water opgeloste metaalzouten op te spuiten; een andere methode is het aanbrengen van lusters, zilver-, koper- of bismuth verbindingen, met gele oker vermengd en arabische gom als kleefstof, die reducerend moeten worden ingebrand in een moffeloven; (reductie door het meestoken van bijvoorbeeld hars, asphalt of koolstof); irisering en lusters zijn veel toegepast in de Art Nouveauperiode.

bron Lexicon Sybren Valkema