conservering

Conservering is ingedeeld in de categorieën onderzoek & diagnose en advies & behandeling. Deze vier componenten zijn met elkaar verbonden en vormen samen met onderdelen uit de (kunst)- en maakhistorie onderdeel van het wetenschappelijke domein van de conservering.

Onder onderzoek & diagnose vind je informatie over de bestudering van kwetsbaarheden en degradatiefenomenen van glas. Hoe kun je die bestuderen en hoe kun je informatie op gestandaardiseerde wijze vastleggen. Onder advies & behandeling vind je informatie over behandelingsonderzoek en de (preventieve) conservering van glas.

Om een (preventieve) behandeling op basis van een diagnose te kunnen voorstellen, is bestudering van informatie uit zowel de domeinen creatie als conservering belangrijk. Materiaal-technische eigenschappen, kunstenaarsintenties, maakprocessen, gebruiks- of objecthistorie, degradatieprocessen en ‘state of the art’ oplossingen: het zijn allemaal zaken die nauw met elkaar verweven zijn en door een restaurator bestudeerd en onderzocht worden.

Een restaurator kan op basis van alle verzamelde gegevens uit onderzoeken een diagnose stellen. In een diagnose duidt de restaurator fysieke kenmerken, degradatiefenomenen en schades teneinde conserveringsstrategieën te kunnen bepalen. Expertise uit eerder uitgevoerde (preventieve) behandelingen en onderzoek naar nieuwe methoden van behandeling vormen de basis van een behandelvoorstel. In die zin vormt behandeling dan ook weer onderdeel van onderzoek, en is de cirkel onderzoek & diagnose & advies & behandeling rond.

Naast algemene kennis in deze domeinen is veel informatie vaak object-specifiek. In de categorie info, objecten wordt duidelijk hoe de informatie uit de verschillende categorieën voor een aantal specifieke objecten kan worden ingezet om de conserveringsproblematiek in kaart te brengen.