creatie

maakproces

glastypes

Zand-soda-kalkglas is het meest voorkomende glastype. We komen het tegen in bijvoorbeeld ramen of drinkglazen. In het volgende filmpje wordt in het Engels uitgelegd hoe dit zogenaamde soda-lime glass wordt samengesteld.
Zie ook samenstelling.

kristalglas
Tegenwoordig zijn hier richtlijnen voor: glas dat 30% lood bevat mag kristalglas heten. Vroeger noemde men glas ook kristalglas bij een lager aandeel aan lood. Dat kan bij de bestudering van historisch glas lastig zijn. Er bestaan ook objecten gemaakt van bergkristal. Deze zijn van een transparante, kleurloze (of soms zeer lichtgelig of lichtrozig) type kwarts gemaakt. Deze objecten zijn dus van edelsteen gemaakt en zijn dus niet van glas. Het verschil tussen glas en steen wordt ook uitgelegd bij samenstelling

Welke glastypes zijn er?

Er zijn duizend-en-één glassamenstellingen te bedenken. Zeker als we de huidige glasinnovaties op het gebied van lucht- en ruimtevaart of andere technologieën meerekenen. Maar het glas dat we binnen cultureel erfgoed tegenkomen, kunnen we voor een groot gedeelte onderbrengen in onderstaande categorieën. Daarbij de kanttekening dat determinatie in veel gevallen lastig kan zijn. Dit heeft te maken met het feit dat glas een complex materiaal is, dat zich niet makkelijk laat categoriseren. De middelen die we hebben om de chemische samenstelling van (historische) (kunst-) objecten te determineren is beperkt. Ook is het mogelijk dat objecten uit meerdere glassoorten bestaan.

UITWERKEN Luc Megens, WELKE WORDEN NU GEBRUIKT?
Soda-Lime bestaat uit zand, soda en kalk
Potassium - Lime bestaat uit
Mixed alkali - Lime bestaat uit
Lead- alkali - lime bestaat uit
Leadfree Crystal bestaat uit
Leadglass (Crystal) 30% bestaat uit
Borosilicate bestaat uit
Other....

het is van alle tijden uit de geschiedenis dat glasmakers soms gebruik maakten van glasafval. Het is handig om eerder gemaakt glas te smelten en er eventueel andere ingrediënten aan toe te voegen. Ook zijn glasmakers gaan experimenteren met ingrediënten, waardoor er duizend-en-één soorten glas zijn ontstaan. Vandaag de dag staat de glasinnovatie ook niet stil en worden hier dagelijks nog nieuwe recepten/samenstellingen aan toegevoegd.

Soms zijn er in het verleden benamingen ontstaan die we zijn gaan omarmen om bepaalde objectgroepen mee te kunnen indelen. Zo werd Annagroen glas, een specifiek fluorescerend groen type glas dat Josef Riedel rond 1830 door de toevoeging van uranium had uitgevonden, een naam die uiteindelijk ook gebruikt is voor soortgelijk groen glas. Een andere benaming is bijvoorbeeld Waldglas voor objecten die in een bepaalde periode in Bohemen vervaardigd werden. Deze benamingen komen vaak voor ter ondersteuning van kunsthistorische classificatie. Hedendaagse objecten met dezelfde samenstelling zouden deze benaming niet meer krijgen.