cristallo
De glasblazers op Murano zochten naar de manier om glas zo kleurloos en transparant mogelijk te maken. Hiermee wilden ze het kostbare en heldere bergkristal imiteren. Rond de 15e eeuw lukten het de glasblazers op Murano om transparant en kleurloos glas te maken, door mangaan als ontkleuringsmiddel toe te voegen. Dit glas kreeg de naam ‘cristallo’ en verwijst hiermee naar het bergkristal. Als smeltmiddel werd plantas toegevoegd (soda as of natron). Men verkreeg zodoende een soda-lime glas dat heel dun geblazen kon worden en vaak een licht gelige of licht grijzige tint had.
De productie van Venetiaans of Façon de Venise ‘cristallo’ glas was dus een experiment waarbij het ‘standaard’ glasrecept op de proef werd genomen. Het recept werd zo bewerkt dat glas ook langer te bewerken was en minder snel ‘uithardde’. Dit zorgde voor indrukwekkende creaties met als gevolg dat sommige van deze glazen in museale collecties instabiel zijn.
onbekend, kom, 1600 / 1700
